گزارشی از آکسیون روز 25 نوامبر 2023 در شهر روتردام - هلند

روز شنبه ٢۵ نوامبر ٢٠۲٣ مصادف با ۴ آذر ١۴٠۲ کمیته « مبارزه علیه خشونت بر زنان»، متشکل از فعالین زنان از کشورهای گوناگون، در روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان، برای جهانی بدون استثمار، ظلم، جنگ و خشونت، با شعار «رهایی زن، رهایی جامعه!» آکسیون خیابانی در شهر روتردام هلند، برگزار کردند.

«سازمان زنان هشت مارس (ایران-افغانستان) – هلند»، یکی از اعضای کمیته برگزار کننده بوده و همراه با کمیته آزادی زندانیان سیاسی و جمعی دیگر از فعالین سیاسی ایرانی در هلند در این آکسیون حضور فعالی داشتند.

از ساعت دو بعد از ظهر برنامه با پخش موزیک های انقلابی به زبان کردی و فارسی آغاز شد. بعد از خوش آمد گویی؛ بیانیه مرکزی کمیته، که به اشکال گوناگون خشونت علیه زنان در کشورهای گوناگون اشاره شده بود، خوانده شد.

برنامه با اجرای موزیک زنده از جانب گروه فردای قرمز ادامه پیدا کرد، سپس بیانیه هایی از جانب تشکلات گوناگون زنان خوانده شده که ضمن افشای سیاست های زن ستیزانه در کشورهای خود، جنایات جمهوری اسلامی را محکوم و از مبارزات زنان و مردم ایران دفاع کردند که مورد استقبال قرار گرفتند. گزیده ای از اعلامیه سازمان زنان هشت مارس، به مناسبت روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان توسط یکی از فعالین این تشکل، به زبان هلندی خوانده شد. که مورد توجه قرار گرفت. اعلامیه مرکزی هشت مارس به زبان انگلیسی همراه با بیانیه مرکزی کمیته خشونت علیه زنان، در بین حاضرین و عابرین پخش شد.

با پیوستن گروه زنانِ طبل نوازِ درام (زنان برزیلی باک فلامینگو)، به آکسیون، در هوای سرد و بارانی با حمل پرچم و عکس های مبارزاتی زنان، راهپیمایی از مرکز شهر، آغاز شد. در تمام مسیر راهپیمایی، با خواندن سرود و همزمان با نواختن چندین طبل، و سر داد نِ شعارهایی چون: «نه به خشونت علیه زنان»، «پایان دادن به جنگ»، «اعلام همبستگی بین المللی»، «برای آینده ای بهتر، زندگی بهتر و به دور از جنگ؛ زنان پیشتازند»، توجه بسیاری از عابرین، به دلیل حضور راهپیمایان در خیابان و اهمیت روز 25 نوامبر، جلب شد. بنر تشکل هشت مارس که در یک طرف آن تصاویری از اشکال مختلف خشونت علیه زنان در ایران و افغانستان و سایر کشورها، نصب شده و نوشته شده بود «به خشونت علیه زنان پایان دهید!»؛ و طرف دیگر آن را، بنر کارزار زنان با شعار: «حجاب اجباری مرکز خشونت دولتی علیه زنان در ایران»، تشکیل می داد؛ مورد توجه بسیاری از عابران در طول مسیر راهپیمایی قرار گرفت. حضور زنان جوان در آکسیون چشمگیر بود. زنان خشم و نفرت خود را از اشکال خشونت علیه زنان فریاد می زدند. در انتها و پس از راهپیمایی، برنامه در سالن، همراه با گروه موزیک زنان برزیلی، ابراز همبستگیِ تشکلات مختلف و ابراز علاقه برای فعالیت های مشترک آینده، با صرف نوشیدنی گرم، در ساعت پنچ به پایان رسید.