آيين نامه تشکلاتی سازمان زنان هشت مارس (ايرانی- افغانستانی)

آيين نامه تشکلاتی سازمان زنان هشت مارس

 (ايرانی- افغانستانی)

بخش اول – شرایط عضویت و حقوق اعضا

شرایط عضویت 

1- هر زنی از هر ملیتی که خواهان مبارزه علیه مردسالاری باشد، حامل و مدافع نظرات  و عمل کردهای جمهوری اسلامی نباشد و بطور کلی با منشور و آئین نامه کمیته هشت مارس موافق باشد و در جهت علمی کردن آنها کوشش نماید و شخصا تقاضای عضویت نماید در صورت سه ماه فعالیت مستمر و معرفی حداقل دو نفر از اعضا می تواند به عضویت این تشکیلات در آید.

2- عضویت در سازمان می تواند به صورت گروهی نیز انجام گیرد اما تصمیم گیری نهایی در مورد عضویت با ادغام یک گروه یا تشکل در سازمان به عهده مجمع عمومی خواهد بود.

3- هر عضو باید منظما و ماهانه ۵ یورو حق عضویت بپردازد. اعضایی که مداوما حق عضویت پرداخت نکرده اند، حق رای در مجمع عمومی نخواهند داشت.

4- هر عضو باید از موجودیت و اطلاعات این تشکیلات در مقابل رژیم جمهوری اسلامی ایران و طالبان و مرتجهین رنگارنگ اسلامی و غیر اسلامی در افعانستان دفاع نمایند و مانع نفوذ عوامل این دو رژیم به درون این تشکیلات گردد.

۵- هر عضو باید برای ارتقاع آگاهی خود و دیگران در مورد مسئله زنان و تبلیغ و ترویج سازمان 8 مارس کوشا باشد.

۶- هر عضو باید در مقابله ستم هایی که بر او و دیگر زنان روا می شود ایستادگی کند و با گرایشات مردسالارانه ای که در میان زنان رخنه می کند و موجب تفرقه شده و به همبستگی میان آنان ضرب می زند، مقابله کند.

۷- هرگاه عضوی اهداف و برنامه کلی سازمان را زیر پا بگذارد و عملی را انجام دهد که خلاف اصول پایه ای این سازمان باشد و علی رغم تذکر، اخطار جدی به عمل کرده غلط خود ادامه دهد، اخراج خواهد شد. اخراج یک عضو باید با اطلاع و توافق مسئولین سازمان باشد. هر عضو اخراجی می تواند خواهان رسیدگی به موضوع اخراج خود در مجمع عمومی سازمان شود.

۸- اعضای افتخاری و یا پشتیبان، فعالین جنبش زنان اعم از هنرمندان و غیر هنرمندان است که به هردلیلی نمی خواهند عضو سازمان باشند، اما با آن رابط نزدیکی دارند.

حقوق اعضا:

1- هر عضو حق دارد که در حیات سیاسی درونی تشکیلات فعالانه شرکت جوید به عبارت دیگر تصمیمات کلی اعم از سیاستها و برنامه ها باید منعکس کننده اراده جمعی باشد. هر عضو حق دارد از کمبودها و نارسائی های ان انتقاد نماید و مسئولین و اعضای تشکیلات را در هر سطحی که باشند مورد انتقاد قرار داده و پیشنهادات خود را کتبا به آنان ارائه دهد و خواهان رسیدگی به آن شود. هیئت مسئولین موظف است پیشنهادات را مورد بررسی و انتقادات را مورد تحقیق قرار داده و به آنها رسیدگی کند. هر انتقادی اگر سه بار تکرار شود و به آن رسیدگی نشود به مجمع عمومی واگذار خواهد شد.

2- هر عضو می تواند با تسلیم استعفانامه به هیئت مسئولین از عضویت در سازمان کناره گیری کند. استعفا دو هفته بعد از تاریخ وصول معتبر خواهد بود، مگرعضو مستعفی ظرف این مدت استعفا خود را کتبا پس بگیرد.

3- عضویت در دیگر تشکیلات انقلابی و مردمی برای اعضای این تشکیلات بلامانع است.

4- هر عضوی حق دارد با در نظر گفتن مهارت ها و علایق و عین حال با در نظر گرفتن نیازهای سازمان وظیفه به عهده بگیرد.

5- اعضا حق شرکت و اظهارنظر در همه نشست های سازمان را دارد.

۶- اعضا حق دارد مصوبهای مسئولین را بازخوانی کند.

7-  اعضا حق دارند نظرها و پیشنهادات خود را با طرح در نشست هیئت مسئولین ارائه دهند.

8- هرعضو حق انتخاب کردند و انتخاب شدن در مجمع عمومی را دارد.

بخش دوم- ارگانهای تشکیلات 

الف- مجمع عمومی

1-  مجمع عمومی بالاترین ارگان تصمیم گیری سازمان است که هر سال یکبار پس از آخرین مجمع عمومی تشکیل می شود.

2-  تعیین مشی عمومی سال آینده بر عهده مجمع عمومی است.

3-  در مجمع عمومی گزارش هیئت مسئولین و گروههای محلی خوانده میشود. صورت وضیعت مالی و پیشنهاد برنامه و بودجه سال  آتی در مجمع عمومی تصویب می شود.

4- انتخاب هیئت مسئولین برای پیشبرد وظایف آتی بر عهده مجمع عمومی است. دوره انتخاب مسئولین یک سال است.

5- تصویب منشور سیاسی یا تغییر و اصلاح آن با سه چهارم آرائی اعضای حاضر در مجمع عمومی و آیین نامه ها با دو سوم آرای اعضای حاضر در مجمع عمومی امکان پذیر است.

6- پیوستن سازمان به دیگر تشکیلات با سه چهارم آرا اعضا در مجمع عمومی امکان پذیر است.

7-  برکناری هر یک اعضای هیئت مسئولین با دو سوم آرای اعضای حاضر در مجمع عمومی عملی می شود.

8- زمان، محل و دستور جلسه به وسیله هیئت مسئولین تعیین و حداقل دو ماه پیش از تشکیل مجمع عمومی به اطلاع اعضا رسانده می شود.

9-  کلیه اعضا حق شرکت در جلسات مجمع عمومی را دارند؛ در صورت گسترش، مجمع عمومی از نمایندگان واحدهای مختلف تشکیل می شود.

10- در شرایط ویژه هر عضو می تواند تقاضای برگزاری مجمع عمومی پیش از موعد تعیین شده را دارند. اما رسمیت یافتن مجمع عمومی در گرو حضور دو سوم اعضا است.

 ب- هیئت مسئولین 

1- هیئت مسئولین برای پیاده کردن مشی عمومی تعیین شده توسط مجمع عمومی، باید از اوضاع مشخص تحلیل کند، نقشه  بریزد، رهنمود صادر کند و اجرای آنها را دنبال کند و نیروهای مختلف سازمان را در یک جهت حول سیاست صحیح  متحد و هماهنگ کند و سپس از نتایج کار و شناخت نیروهای خود و تجارب عمومی تر جنبش زنان  جمعبندی  کند و بر مبنای آنها سیاست و نقشه های عملی جدید طراحی کند. پیشبرد این وظیفه بدون توجه هیئت مسئولین به تجارب افراد و واحدهای  گوناگون و فشرده کردن آن  تجارب و بازگرداندن تجارب فشرده شده به آنها میسر نیست. از همین رو لازم است روشهای مناسب و مستمری برای گزارش دهی و  گزارش گیری اتخاذ شود و افراد و واحدها مختلف نیز در به اجرا گذاشتن تصمیمات و رهنمودهای هیئت مسئولین فعالانه تلاش نمایند؛ فرد به تصمیمات جمع و اقلیت به تصمیمات اکثریت احترام گذارد و به عملی شدن آنها یاری رساند.

2- هیئت مسئولین برای پیشبرد جمعی امور باید میان خود تقسیم کار نمایند و مسئولیت فردی هر یک از آنان روشن باشد. این تقسیم کار می تواند شامل حیطه هائی چون مسئول امور فرهنگی و انتشاراتی، مسئول امور تشکیلاتی و مالی و مسئول امور بین المللی و روابط عمومی و... باشد. همراه با تکامل و گسترش فعالیت های تشکیلاتی می توان مسئولین جدید به هیئت مسئولین اضافه نمود. یا اینکه برخی افراد می توانند همزمان چند مسئولیت را به عهده بگیرند. هر یک از مسئولین می تواند با صلاحیت دیگر مسئولین افرادی را از میان اعضا تشکیلات برای تکمیل فعالیت های رشته خود به همکاری دعوت  نمایند. در دوره کنونی هیئت مسئولین از پنچ نفر تشکیل می شود.

3- هیئت مسئولین در برابر مجمع عمومی مسئولیت مشترک دارند.

4- کل وظایفی که هیئت مسئولین با تقسیم کار مناسب میان خود باید انجام دهند از این قرارند: تهیه و انتشار نشریه و  سازمان دادن امور مربوط به هیئت تحریریه؛ نشریه زیر نظر مسئول  فرهنگی و انتشاراتی با مشورت دیگر اعضای هیئت مسئولین منتشر می شود. ارتقاع سطح سیاسی و فرهنگی تشکیلات از طریق ارائه برنامه های آموزشی تشکیل سمینارهای مختلف؛ صدور اعلامیه های سیاسی و فراخوان های مبارزاتی مورد نیاز پیشبرد امور تشکیلاتی و سازماندهی؛ تماس  با واحدهای تشکیلاتی مختلف؛ رسیدگی به امور مالی و محافظت از اموال تشکیلات؛ در صورت لزوم انتشار بولتن های  داخلی تشکیلاتی به منظور جمعبندی از تجارب و انتقال تجارب واحدهای مختلف به یک دیگر؛ و سازماندهی اکسیون ها و تظاهرات و... پیشبرد روابط بین المللی و روابط عمومی؛ تماس با تشکلات و سازمان های داخلی و خارجی.

5- هیئت مسئولین هر شش هفته یک بار باید جلسه داشته باشند.

6- صدور اعلامیه های سیاسی از وظایف مسئول فرهنگی و انتشارات است. بعلاوه مسئول فرهنگی و انتشاراتی سخنگوی تشکیلات نیز هست.

7- در صورت لزوم هیئت مسئولین اختیار تشکیل کمیسیون های موقت در عرصه های مختلف را دارد.

بخش سوم-  واحد های شهری و وظایف آنها

واحد های شهری مرکب از اعضایی است که در یک شهر فعالیت می کنند. مسئولین هر واحد توسط اعضای آن واحد انتخاب می شوند. هر واحد در پروسه تکامل خود می تواند همان تقسیم کاری که در سطح هیئت مسئولین به پیش می رود را در مورد فعالیتهای محیط خود الگو قرار دهد و مسئولین آن از طریق مسئول تشکیلات به هیئت مسئولین یا مسئولین واحدهای دیگر وصل می شوند. واحد شهری با پیش از یک نفر تعریف می شود.

وظایف اصلی واحدهای شهری

1- تبلیغ و ترویج برنامه ها و اهداف

2- کمک به بسیج و سازماندهی زنان و پذیرش اعضای جدید

3- بحث و بررسی جمعی سیاست های سازمان هشت مارس و کمک به اجرای تصمیمات هیئت مسئولین و جمعبندی از فعالیت های خود؛ گزارش دهی و گزارش گیری

4- بالا بردن سطح آگاهی اعضای واحد در مورد مسئله زنان

5- پیوند با توده های زن و توجه به نظرات آنان

6- پیشبرد انتقاد و انتقاد از خود به منظور حفظ وحدت و همبستگی میان زنان

7- واحد های شهری  میتوانند در کارهای مختلف با یکدیگر مشترکا عمل کنند. تبصره: واحدهای شهری باید در این  خصوص مسئولین را مطلع  کنند مگر در مواقع ضطراری.

8- برگزاری مراسم هشت مارس

9- جمع آوری کمک مالی

10- انحلال واحد شهری براساس عدم فعالیت در عرصه های گوناگون با تصویب هیئت مسئولین و تقاضای کتبی در مجمع عمومی صورت می پذیرد.

11- واحدهای شهری می تواند آکسیون ها و فعالیت های شهری را در چهارچوب منشور سیاسی و مصوبات مجمع عمومی سازمان دهند و در صورت عدم توانائی از طریق مشورت با هیئت مسئولین برسد.

بخش چهارم- حقوق اقلیت

هرگاه در مورد تصمیمات مهم سیاسی و عملی اختلافی بوجود آید، اقلیت «چه بعنوان یک فرد یا جمعی از افراد» می تواند نظرات خود را در سطح تشکیلات پخش نماید. در صورت درخواست اقلیت و بنابه اهمیت موضوع مورد اختلاف و تصمیم اکثریت هیئت مسئولین نظرات اقلیت می تواند به روش و اشکال مناسب «در نشریه مرکزی یا بولتن های جداگانه» انتشارعلنی یابد.

سازمان زنان هشت مارس در عین حال که در مقابل توده های زن و افکار عمومی داری سطح مشخصی از مواضع سیاسی واحد است که از طرف مجمع عمومی و هیئت مسئولین آن اعلام می شود، اما باید در چهارچوب برنامه های سیاسی- فرهنگی این تشکیلات، میان گرایشهای مختلف فکری به بحث آزاد و دمکراتیک حول مسائل گوناگون دامن زند، و روشهای مناسبی برای جریان یابی مبارزه سالم و زنده بکار گیرد.

نتایج این بحثها به صورت سخنرانی ها، رساله ها و جزوات بوسیله مسئولین تشکیلاتی دراختیار کلیه واحدها گذارده می شود، بدون اینکه این رساله ها و جزوات به عنوان مواضع تشکل یا هر یک از واحدهای آن تلقی شود. از همین رو هر واحد با افرادی از هر واحد در مورد نیازهای فرهنگی و آموزشی می تواند نتایج فعالیت های تحقیقات خود منتشر کنند.

در این زمینه بهتر است که:

1- این نوشته ها در خدمت ارتقاء آگاهی زنان در مورد ستم های وارده بر آنان و پیشبرد اهداف سیاسی و مبارزاتی تشکیلات زنان باشد.

2- این گونه تحقیقات حاصل فعالیت جمعی باشد.

3- در مورد مضمون و انتشار نوشتجات در سمینارها رای گیری نشود.

4- هزینه چاپ و پست این گونه نوشتجات بر عهده فرد یا واحد مربوطه باشد.

5- حتی الامکان قبل از انتشاره نسخه ای در اختیارمسئول فرهنگی گذارده شود.

بخش پنجم- امور مالی

سازمان زنان هشت مارس در هر شرایطی با استقلال مالی خود را از کلیه دولت های جهان و سازمان ها و نهادهای بین المللی وابسته به قدرت های جهانی و حکومت های ارتجاعی حفظ نماید. هر نوع کمک مالی از جانب هر منبعی که برای سازمان هشت مارس شرایطی مغایر با روح و اصول پایه ای آن ببار آورد و استقلال سیاسی و تشکیلاتی آن را زیرسوال ببرد نباید از جانب هیچ مقام مسئولی پذیرفته شود. سازمان زنان هشت مارس برای تامین مالی خود به توده های مردم متکی است. این کار می تواند از طریق زیر انجام پذیرد:

1- جمع آوری حق عضویت   

2-  درآمد حاصله از فروش نشریات

3- پیشبرد کارزارهای مالی از طریق فعالیت های دست جمعی از قبل برنامه های هنری و...

4- جمع آوری کمک مالی از افراد و تشکیلات مترقی در خارج و داخل کشور

5- هر واحد 30 درصد از کمکهای مالی جمع آوری شده «منجمله درآمد حاصل از حق عضوت ها» را به فعالیت اختصاص دهد.

6- درآمد حاصله از فروش انتشارات مرکزی باید به طور کامل به نهاد مرکزی بازگردانده شود.