zan_dem_iran@hotmail.com   تهاجم نظامی دولت فاشیستی ترکیه به کردستان سوریه محکوم است!      سازمان زنان هشت مارس (ايران - افغانستان)
 
16 Nov 2019
شنبه ۲۵ آبان ۱۳۹۸
  برگشت   گزارشات
گزارشى از سخنرانى ملالی‌جويا، نماينده پارلمان افغانستان در كانادا

گزارشى از سخنرانى ملالی‌جويا، نماينده پارلمان افغانستان در كانادا

برخلاف تصورتان و تبليغات رسانه‌هاى غربى مردان و زنان افغانستان هنوز آزاد نشده‌اند. متاسفم كه پيشرفتى در كار نبوده است,، اين بخشى از سخنان ملالي‌جويا، نمايندهء پارلمان افغانستان است كه در تاريخ 9 سپتامبر 2006 به دعوت دولت كانادا به اين كشور رفت تا در مورد شرايط فعلى كشورش سخن بگويد. شنوندگان كانادايى انتظار داشتند از پيشرفت‌ها و دستاوردهاى جديد در افغانستان و بهبود وضعيت زنان و مردان افغان طى اين سال‌ها بشنوند. اما آن‌ها نه‌تنها از پيشرفت چيزى نشنيدند كه آمارها و اطلاعات جديد ملالي‌جويا دربارهء وضعيت فعلى افغانستان به ويژه زنان افغان شگفت‌زده‌شان كرد، متن كامل اين سخنرانى را بخوانيد.

ترجمه: ميترا روشن‌

دوستان گرامي، من به نمايندگى از مردم ستمديدهء كشورم به اين‌جا آمده‌ام تا سلام‌هاى گرم و صميمانهء آن‌ها را به شما برسانم و از شرايط امروز افغانستان بگويم. در ضمن از شما و ,حزب جديد دموكرات, ممنون هستم كه از خواهر افغان‌تان دعوت كرده و به من اجازهء صحبت داده‌ايد.

پنج سال از حملهء نظامى آمريكا به افغانستان و سقوط رژيم مرتجع طالبان گذشته است و بدون شك شما انتظار داريد كه من برايتان از پيشرفت‌ها و دستاوردهاى اين دوران صحبت كنم، اما متاسفم كه پيشرفتى در كار نبوده است. افغانستان هنوز ويرانه‌اى بيش نيست و كشورم همچنان در رنج و آتش دوسويه گرفتار است. اگرچه آمريكا دولت طالبان و القاعده را ساقط كرد ولى به جايش دست نشانده‌هاى خود را به قدرت رسانده است. نيروهايى كه در واقع برادرخوانده‌هاى طالبان هستند و به همان اندازه و شايد بدتر. امروز شاهد آن هستيم كه به اقرار سازمان ملل افغانستان تحت كنترل آن‌ها تبديل به اصلى ترين سرزمين توليدكنندهء مواد مخدر شده است.

برخلاف تبليغات رسانه‌هاى غربى مردان و زنان افغان آزاد نشده‌اند، بگذاريد برايتان از زبان آمار بگويم.

براساس گزارش‌هاى سازمان ملل متحد افغانستان سرزمينى است كه ميزان خسارات وارد بر آن به مراتب بدتر از خسارات سونامى است. روزانه 700 كودك و بين 50 تا 70 زن به دليل كمبود وسايل بهداشتى در آن جان مي‌سپارند. آمار تلفات مرگ مادران و كودكان در آن به طرز ترسناكى بسيار بالاست و رقم 600ر1 تا 900ر1 در هر 100 هزار نفر را شامل مي‌شود.

اميد به زندگى زير 45 سال است. خودكشى در ميان زنان افغان كم كه نشده هيچ، گسترش هم يافته است.

براساس تحقيقات اخير يونيفام _65 درصد از 50 هزار بيوه زن افغان دركابل خودكشى را تنها راه نجات از بدبختي‌هاى روزانه خود مي‌دانند! اكثريت زنان قربانى خشونت روانى و جنسى هستند.

در سرزمينى كه نياز مبرم به بازسازى دارد 40 درصد از نيروى كار بيكارند. مردم تحت شرايط فقر به سر مي‌برند. از لحاظ توسعه نيافتگى در بين 177 كشور، افغانستان در ردهء 175 قرار دارد. از 12 ميليارد دلار كمكى كه سال گذشته در اجلاس لندن براى كمك به افغانستان تصويب شد نه در اختيار مردم بلكه به جيب جنگ‌سالاران رفت تا هزينهء تسليحات آن‌ها براى فشار بيش‌تر به مردم شود.

جنايات و جرايم بنيادگرايان و جنگ‌سالاران بيخ گوش سازمان ملل و سربازان حافظ صلح بي‌وقفه ادامه دارد. اصلائ‌ تا زمانى كه مردم در سايهء سلاح‌هاى جنگ‌سالاران زندگى مي‌كنند چگونه زنان مي‌توانند از حقوق اساسى خود بهره‌مند باشند؟ مردان مسلح آن‌ها همين ماه گذشته به رحيمه 11 ساله، فاطمه 14 ساله و مادر آن‌ها تجاوز كردند. آن‌ها حتى از مادر بزرگ 60 ساله آن‌ها نيز نگذشتند! امينه 30 ساله را سگنسار كردند و ناديا بي‌گناه به دست شوهرش به قتل رسيد. آن مرد مطمئن بود كه مورد مجازات قرار نخواهد گرفت چون از حمايت جنگ‌سالاران و دولت آمريكا برخوردار بود.

در زمان طالبان ادارهء امر به معروف و نهى از منكر طالبان كه سمبل بي‌قانونى و سوء استفاده بود، تاسيس شد تا حقوق مردان و به ويژه دختران و زنان افغان را پايمال كند. كابينهء امروز دولت افغانستان مي‌خواهد همان اداره را دوباره راه‌اندازى كند! در ماه مه 2006 وقتى من در پارلمان افغان از وضعيت موجود انتقاد كردم همان‌جا مورد حملهء فيزيكى يكى از همين دولتمردان قرار گرفتم! او فرياد كشيد:, اين زن يك فاحشه است! بايد او را دستگير كرد و مورد تجاوز قرار داد!,

در حالى كه آقاى كرزاى و حاميان غربى او از رشد دموكراسى و آزادى در افغانستان مي‌گويند، خبرنگاران و روزنامه‌نگاران افغان روزانه با فشارهاى جديدي، ارعاب، زندان و حتى تهديد به مرگ از طرف دولت مردان روبه‌رو هستند. كسانى كه از عدالت حرف مي‌زنند تهديد به ترور مي‌شوند. اين‌ها فقط نوك كوه يخ واقعياتى است كه در كشور رنجورم مي‌گذرد. همين فجايع است كه با وجود همهء ناملايمات زندگى در غربت، انگيزهء بازگشت چهار ميليون افغاني، پناهنده در ايران و پاكستان را از آن‌ها گرفته است.

دوستان گرامي، دولت آمريكا همچنان تكرار مي‌كندكه نمي‌خواهد اشتباهات گذشته را در حمايت از بنيادگرايان تكرار كند اما در عمل تكرار مي‌كند. آمريكا به دفاع و حمايت بي‌دريغ خود از بنيادگرايان ادامه داده است. همان نيروهايى كه از سال 92 تا 96 افغانستان را به جهنم تبديل كرده بودند، اكنون با حمايت آمريكا دوباره به قدرت رسيده‌اند و بزرگ‌ترين تهديد براى استقرار صلح و ثبات افغانستان به شمار مي‌روند. انتخابات مجلس افغانستان كه غرب در بوق و كرناى خود آن را موفقيتى براى رشد و توسعهء دموكراسى در افغانستان مي‌نامد در واقع باعث شرم و خجالت است! برطبق گزارشات سازمان ديده‌بان حقوق بشر بيش از 70 درصد نمايندگان داراى سابقهء جنايات جنگى و جنايت عليه بشريت هستند! آقاى حامد كرزاى به جاى حمايت از مردم و محاكمه جنايتكاران به آن‌ها پست و مقام داده است. همين امسال 13 نفر از كسانى كه در ارتباط مستقيم با قاچاق مواد مخدر و انواع جرايم بودند توسط او به مسند رياست پليس نشستند! جنايتكارانى كه بايد محاكمه شوند، افرادى شامل عروسك‌هاى دست‌نشاندهء حكومت شوروى در افغانستان، قاچاقچيان مواد مخدر، طرفداران طالبان و جنايتكاران اتحاد نيروهاى شمال با حمايت آمريكا و متحدانش به پارلمان افغانستان راه يافته‌اند.خانم كتى قانون، متخصص امور افغانستان اخيرائ اعلام كرد كه آمريكا علاقه‌اى به استقرار صلح در افغانستان ندارد! همين دليل بس كه آمريكا كسانى كه هزاران نفر را كشته‌اند و بر تجارت مواد مخدر در افغانستان كنترل دارند را اكنون مصدر اموركرده است! دولت آمريكا نام گلبدين حكمتيار را در شمار تروريست‌هاى قابل تعقيب گذاشته است، اما حزب او داراى 34 عضو در پارلمان افغانستان است! اين نشان از چه دارد جز اين‌كه آمريكا با اكثريت بينادگرايان حاضر به همكارى است! به اين دليل كه عبارت ,مبارزه با تروريسم, به نظر ما مسخره مي‌آيد! براى همين است كه مردم افغانستان حكومت آمريكا را آزادكنندهء خود نمي‌دانند. اصلائ هيچ ملتى نمي‌تواند به ملت ديگر آزادى اهدا كند. شرايط امروز افغانستان و عراق گوياى اين واقعيت است.

دوستان عزيز، اميد است كه با آنچه من از گوشه‌اى از مشكلات امروز جامعهء افغان گفتم شما بتوانيد درك صحيح‌ترى از شرايط افغانستان پيدا كنيد. كشور من هنوز در زنجير خونين تروريست‌ها و بنيادگرايان گرفتار است. شرايط مردم ستمديدهء افغان هيچ تغيير مثبتى نكرده و نخواهد كرد مگر اين‌كه جنگ‌سالاران و تروريست‌ها، چه طرفداران آمريكا و چه مخالفان آن‌ها هرچه زودتر خلع سلاح شوند و از صحنهء سياسى افغانستان بيرون روند. مردم صلح‌دوست افغانستان‌خواهان محاكمه قانونى جنگ‌سالاران و عروسك‌هاى دست‌نشاندهء سابق حكومت شوروى در افغانستان هستند.

اگر كانادا و ديگر كشورها واقعائ مي‌خواهند به مردم افغان كمك كنند و تغييرات مثبت به وجود آورند بايد مستقل از آمريكا عمل كنند نه اين‌كه به ابزارى براى اجراى سياست‌هاى اشتباه آمريكا در منطقه تبديل شوند. كشورهاى علاقه‌مند به صلح و ثبات افغانستان مي‌توانند با هم متحد شوند و به جاى ناديده گرفتن مسايل و حمايت از جنگ‌سالاران، سياست دوستى حمايت از مردم رنجديده را در پيش بگيرند. فقط از اين طريق است كه مي‌توانند اعتماد مردم افغان را به خود جلب كنند. ما از دولت كانادا انتظار داريم كه به آقاى كرزاى فشار بياورد تا افراد جنايتكارى مانند سياف، رباني، محقق، فهيم، ملا ركعتي، خلقي‌ها و پرچمي‌ها از قدرت كناره گيرند.

دوستان عزيز ما هم مثل شما عميقائ از مرگ سربازان كانادايى در افغانستان متاسفيم. ولى اگر دولت كانادا حساب خود را از پنتاگون جدا نكند اين وضعيت ادامه پيدا خواهد كرد.

من به خوبى از سختى راه دموكراسى و از چالش‌ها و مقاومت مخالفان دموكراسى آگاهم، اما در عين حال به مردم افغان ايمان دارم. ممكن است كه يك روز من هم مانند بسيارى ديگر به دست صاحبان قدرت كه از حمايت آمريكا برخوردارند براى هميشه ساكت شوم ولى صداى عدالت‌جوى مردم افغان و حقيقت هرگز خاموش نمي‌شود.

‌روزنامه نگار مقيم كانادا

30 مهر 1385

منبع :   http://www.npd.ca/page/

 

 
 تعداد صفحه: 3  تعداد رکورد: 55  صفحه: 1 1    2    3   
 
  سازمان زنان 8 مارس (ايران - افغانستان)  © *** 2019 - 1998   8mars.com   *** استفاده از مطالب سايت هشت مارس با ذکر ماخذ آزاد می باشد٠